|
KÜÇÜK BİR SINAV MASALI……
Bir varmış , bir yokmuş…Lise Giriş sınavlarına hazırlanan
bir öğrenci varmış…okula başladığı ilk günden itibaren anne ve babası onun gelecekte
çok başarılı olacağına dair ona o kadar çok baskı yapmış ki o da bunu benimsemiş..yani
içselleştirmiş..o da başarılı olmayı çok istiyormuş zaten..o kadar çok istiyormuş
ki…ders çalışmaktan başka hiçbir şeye zaman ayırmak içinden gelmiyormuş…okulda öğretmeni
de sınıftaki başarılı öğrencilerden bir grup oluşturmuş üstelik…birinci sınıftan
itibaren onları sürekli özel olarak çalıştırıyor ve öğrencinin dediğine göre tenefüse
çıkmaları bile çok fazla sözkonusu olmuyormuş….yıllar böyle geçmiş…yıllar geçerken
öğrencimiz hep başarılı olmuş …fakat sorun şuymuş ki aldığı en küçük başarısız ya
da düşük notlarda krize girip "neden böyle…neden böyleeeeeee?" Diye kendini suçluyor
ve bu onun kendisini değersiz hissetmesine neden oluyormuş….! Aradan geçen zamanda
anne ve babası ve tüm öğretmenleri onu desteklemeye ve yapabileceğine inandıklarını
söylemeye devam etmişler…"yaparsın….başarırsın…sen asla başarısız olamazsın…öyle
zeki ve akıllısın ki…üstelik çok da çalışıyorsun…sen asla başarısız olmazsın"….bunları
duyan öğrencimiz habire çalışıyor …çalışıyor…çalışıyor muş…durmamacasına…..hayatı
ıskaladığını, yaşamın getirdiği yaşanması gereken diğer güzellikleri fark etmemecesine…
Fakat bir terslik varmış…….sınıftaki arkadaşlarından bazıları ondan az çalışıp diğer
etkinliklere de zaman ayırdıkları halde ondan daha başarılı sonuçlar elde etmeye
başlamışlar…! Bu ona göre garip….nasıl olur….? Ben aptal mıyım? Nasıl böyle olur
diye düşünmeye başlamış kahramanımız……sınavlara artık daha gergin girmeye başladığını
fark etmiş.. sınavlardan bir süre önce uykuları düzensizleşmeye, bedeninde sebepsiz
ağrılar meydana gelmeye, karın ağrısı ve mide bulantısı yüzünden sıkıntılar yaşamaya…ellerinde
terleme ve titremeler, kalp çarpıntıları olmaya başlamış…üstelik artık sınavlara
hem hazırlanırken hem de sınav sırasında … "Ya başaramazsam …ya yapamazsam…anneme,babama,
öğretmenlerime ne derim? Nasıl açıklarım ?" diye düşünmeye başladığını fark etmiş…..
Sonra ne mi oldu?........o bunu aştı…öğrencimizin yaşadıkları her yıl binlerce öğrencimizin
yaşadığı , hala yaşamakta olduğu bir sorun aslında….O bunu aştı, çünkü bu aşılamayacak
bir sorun değildi…O bunu aştı…Çünkü öğrencimiz sınav kaygısı yaşıyordu, Bunda sadece
kendisinin değil yakın çevresinin de bazı yanlış tavırları olduğu ortadaydı..Onların
beraber diyaloğu ve çabasıyla ve biraz da profesyonel yardımla…o bunu aştı….
Kimler , nerelerde, nasıl hatalar yaptılar da öğrencimiz bunca sıkıntı yaşadı? İsterseniz
öncelikle sorunu tanımlamakla işe başlayalım;
Sınav kaygısı; sınav öncesinde öğrenilen bilgilerin sınav sırasında etkin ve verimli
bir şekilde kullanılmasına engel olan yoğun duygu durumu şeklinde kısaca tanımlanabilir.
Hepimiz zaman zaman bir şeylerden korkabiliriz..Bu son derece normaldir de..Çünkü
korku normal bir tepkidir.Korku, kendimizin , yakınlarımızın, sevdiklerimizin tehdit
altında olduğunu hissettiğimizde yaşadığımız bir duygusal durum. Aslında doğanın
, insanın kendisini tehlikelerden koruyabilmek adına gerekli tepkileri gösterebilmesi
için ,yaşamını sürdürebilmesi için insana bir armağanıdır. İlkel dönemlerden bugüne
insanın kalıcı olabilmesi belki de bu donanımından da kaynaklandı biraz…Kaygı nedir
peki?…Kaynağı belirsiz korkuya da biz kaygı diyoruz..Burdan sınav kaygısına doğru
yol alırken belli tanımları kısaca vermenin yararlı olacağını düşündüm. Sınav kaygısında
aslında kaynak belirgindir ama bu asla sınavın kendisi değil sınavın temsil ettikleridir..Bizler
sınavdan değil, yeterince başarılı olamamaktan korkarız aslında sınav kaygısı yaşarken…Peki
sınav kaygısı bizim başarısızlığımıza nasıl sebep oluyor…ve çözümü yok mu? Haydi
bunları inceleyelim hepberaber…Hikayemizi az önce okuduk, peki kimler nerelerde
hata yaptılar?
Kahramanımız doğduğunda böyle değildi. Bir çocuğun sağlıklı bir kişilik geliştirmesi;
sosyal becerilere sahip bir birey olarak zaman zaman karşılaşabileceği sorunlara
çözümler üretebilmesi; alternatifler olduğunda doğru bir seçim yapıp seçeneklerden
kendisine en uygun olanına karar verebilmesi; eyleme geçebilmesi ve sonuçlarına
katlanabilmesi; kendini ifade edebilmesi; çevresindeki insanlarla yakın, içten,
eşit ilişkiler kurabilecek ve ilişkilerini sağlıklı bir şekilde sürdürebilecek gerekli
becerilere sahip olabilmesi…tüm bunlar büyük ölçüde anne babasıyla yaşadığı ilişkiler,
onların çocuğun davranışlarına verdiği geri bildirimler; gösterdikleri ilgi, sevgi,
hoşgörü ve tutarlı yaklaşımlar, koydukları
devamı |
|